X
تبلیغات
سیوگی - خود شناسی
تاریخی - فرهنگی - اجتماعی
پیوند انسانیت بزرگترین پیوند است، چونکه انسان ها از هر نژاد، زبان، مذهب و ملت پیرو این پیوند بوده و همه به آن تعلق دارند. یگانه وجه مشترک میان تمام انسانهای کره زمین انسانیت است.

انسانیت به مفهوم اینکه همه انسانیم و همنوعیم و بر اساس باور معمول و مشهور، همۀ ما انسانها  اولاد های حضرت آدم و بی بی حوا هستیم و ایشان نخستین انسان ها در روی کره زمین بوده اند.

با گذشت زمان و همزمان با ازدیاد اولاد های حضرت آدم و بی بی حوا، انسانها مهاجرت کردند، مناطق جدید را کشف کردند و از هم جدا،جدا زندگی کردن را آموختند به همین دلیل تفاوت های منطقوی، زبانی، فرهنگی و ... میان انسانها بوجود آمد.  

انسان موجود عجیبی است، نیل به یک تعریف واحد در مورد انسان مشکل است. انسان موجود ناطق، موجود عاقل، موجود کاشف، موجود کنجکاو، موجود خوب، موجود بد ... با آنهم انسانها در مسیر زندگی و سیر تکامل خود، همواره نیازمند رهنمای بودند، به همین دلیل خداوند بزرگ بخاطر رهنمائی بشر و نشان دادن راه های بهتر زندگی، نظر به ضرورت هر قوم و منطقه در ادوار مختلف تاریخ پیامبران فرستاده است که تفاوت های دینی و عقیدوی بیشتر ازینجا ناشی میشود.  خداوند بزرگ آخرین پیام خویش را برای بشریت توسط آخرین پیامبرش حضرت محمد مصطفی ص رسانید و آنرا کاملترین نظام نامید. اسلام در میان ادیان آسمانی کاملترین دین است و قرآن کریم منبع معتبر این دین میباشد. پیروان دین اسلام را مسلم ویا مسلمان میگویند.

شرایط زندگی انسانهای امروز تقسیم بندی زیادی از آنها نموده است و طوریکه دیده میشود انسانها بر اساس نژاد، قاره، زبان، دین، مذهب، منطقه، پیمان، عقیده، کشور، قوم، شهر، خانوده و غیره مشترکات میان هم تقسیم و جدا،جدا شده اند. و شاید بزرگترین اجتماع انسانهای امروزی سازمان ملل متحد و کوچکترین آن خانوده باشد. و به همین ترتیب بزرگترین پیوند میان انسان ها (انسانیت) و نزدیکترین پیوند (با خویشتن) میباشد. انسان نزدیکترین رابطه و پیوند را با خودش دارد، انسان با همه فداکاری هایش از همه بیشتر و پیشتر خود را دوست دارد، خواسته ویا نخواسته منافع فردی خود را ترجیح و تقدم میبخشد. این طبیعی است و بهر حال تقدم منافع فردی بد نیست مشروط بر اینکه منافع اجتماع را متضرر نسازد.

در دنیای امروز خود را برای دیگران معرفی کردن مشکلتر از گذشته های دور است. طور مثال در جواب به سوالی (تو کی هستی) اگر بگوییم (من یک انسان هستم) مفهومی نمیدهد و خیلی عمومی است. برای اینکه سوال کننده بهتر بفهمد و بشناسد که ما کی هستیم باید برای او از مملکت، زبان، دین، تاریخ و فرهنگ خود نیز چیزهای بگوییم. همۀ اینها نماینگر تقسیمان و تفاوت ها میان پیوند بزرگ انسان ها میباشند.

مهم اینست که تفاوت عیب نیست بلکه الزامی است. تفاوت و اختلاف ناشی از ضرورت انسانها بوده و گذشته از آن خواست خداوند چنین بوده است. خداوند بزرگ انسانها را متفاوت آفریده تا دلیلی برای معرفت باشد. هیچگونه تفاوت (نژادی، زبانی، مذهبی، قومی ... ) مایه تفوق و برتری گروهی بر گروهی دیگر شده نمیتواند. در نزد خداوند برتر کسی است که تقوای بیشتر دارد و از نظر بسیاری انسانها برتر کسی است که تلاش بیشتر برای بهبود وضعیت زندگی خود میکند. پس همان طوریکه تفاوت ها دلیل برتری شده نمیتواند، درست همین طور مایۀ شرمساری نیز شده نمیتواند. یک انسان خوب ویا بد نمایندگی از همۀ انسانها کرده نمیتواند و طبعاً انسانهای خوب و خراب میان هر نژاد، هر زبان و هر ملت وجود دارد.

شناخت خود (خود شناسی) و داشتن معلومات راجع به فرهنگ و تاریخ خود مایۀ تفوق طلبی نیست، بلکه هر قوم و ملت حق دارد تا در مورد هویت و گذشته تاریخی خود بداند و بنویسد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم تیر 1389ساعت 5:50  توسط محمد احسان صادق  |